December 2013 – Expansie, Nederlandse vertaling

Guidance voor december 2013

De komende periode is samen te vatten in één woord. Het universum ontvouwt zich en laat steeds duidelijker wordende bewustzijnspatronen zien en daarom is het trefwoord voor de komende periode EXPANSIE. De komende periode is langer dan normaal, langer dan zes weken, misschien zelfs wel het dubbele.

Terwijl ik op dit moment wordt meegenomen het Universum in, wordt ik er aan herinnerd dat het binnenkort twaalf maanden geleden is sinds we door de poort van 21 december 2012 zijn gegaan. Dé datum waarop zoveel mensen hebben zitten wachten.

Deze tijd zo vlak voor de winterzonnewende is een tijd van bezinning. De oogst is binnen, de provisiekast is gevuld voor de komende winter. Mede, opgewarmd door het vuur en met wat honing, warmt onze harten tijdens het zware werk op de akkers om ze winterklaar te maken. Hout wordt verzameld voor de nodige warmte en we vertellen verhalen bij een knapperend haardvuur tijdens lange donkere nachten, en, als we geluk hebben, zien we de helderste luchten en lijken sterren als diamanten, kijkgaatjes in het donkere uitspansel boven ons.

Een beeld van misschien duizend jaar of langer geleden, maar eigenlijk is er niet zo veel veranderd, zoals de sterrenhemel, en iets om ons aan te warmen als we de ijzige winterkou in stappen. Onze behoefte aan geborgenheid verandert niet, omdat we kwetsbare wezens zijn in een harde wereld.

We naderen ook de tijd dat de christenen en anderen de geboorte van een heilig kind vieren, een kind zo heilig dat wijzen er een lange reis voor over hadden. Zij wisten dat ze in zijn licht en glorie moesten baden, een geweldig geschenk van het Universum ingelijfd in dit kind. Een kind in een kribbe, niet echt een plek voor de Prins van het Licht. Alleen al door zich op deze manier kenbaar te maken aan de wereld, onderwijst hij ons en zegt: “In de wereld der mensen is er niemand zo nederig als ik. Ik lig op stro, voor iedereen te zien, en laat zien dat de waarheid en rijkdom van het leven niet afkomstig is van goud of juwelen, maar voortkomt uit de harten van eenvoudige mensen overal op deze wereld.”

De wijzen uit het oosten volgden een ster, een voorteken van de hemelen, een boodschapper van licht die hun harten op de juiste koers wees, op weg naar hun doel, om gekust te kunnen worden door het licht van die ene die kwam om de mensheid te onderwijzen. En toen hij zijn ogen voor het eerst open deed op deze aarde, zag hij de gebroken en donkere harten van zijn broeders. Hij ging op zoek naar de antwoorden om hen te bevrijden van hun duisternis, en hij verliet deze wereld pas toen zijn werk er op zat.

Neem nu deze kristallen beker met warm bronwater. Ik zal je een verhaal vertellen

De Onderwijzers van het Licht

Hoewel mede je zal verwarmen en honing je zal voeden, komt er een tijd dat het hart zo helder moet zijn als een bergbeek. Volg me naar het bos en kijk hoe het water valt, luister naar de roep van de nachtuil, terwijl de koude wind zachtjes door de kale bomen ruist. Vul je veldfles met een flinke scheut fris bergwater en houd het tegen je hart, en in zijn kracht zul je de zuiverheid voelen.

Kom, ga mee het bos in en volg me naar de plek waar ik een vuur heb klaargemaakt. Kom om het vuur zitten en kruip dicht tegen elkaar aan, voel de schouder van je buur en warm je aan hun innerlijke warmte. Doe een deken over je rug om je te beschermen tegen de ijzige kou. Kijk in je kristallen beker met bergwater en zie wat de komende periode jou gaat brengen.

Het liefelijke licht van Venus schijnt ons bij. Ze leidt ons en opent onze harten met haar liefde. Ze buigt ons, als riet in de wind, dichter naar onze dierbaren opdat we hun hartestemmen duidelijk kunnen horen. Zodat we misschien meer oor hebben voor hun wensen en behoeften.

Neem een slok water, want ik heb het voor je bereid. Je glas is gevuld met dromen, maar zie je ze ook? Voel je ze in je hart? Kun je de schoonheid van je dromen ruiken? Voel je de vederlichte zachtheid van je beker, gevuld met jouw dromen?

Het is jaren geleden dat ik met de oude wijsgeer in het bos zat; het was een heldere nacht, net zoals deze. Het was niet al te koud bij het vuur, maar de duisternis achter ons was kil. Ik zat aan zijn voeten en voelde zijn vriendelijkheid om mijn schouders vallen. Hij stak zijn hand naar me uit en ik nam de aangereikte zoete wortel om mijn maag mee te vullen.

“Jongen,” zei hij tegen me, terwijl hij me diep in mijn ogen keek. “Bedankt dat je bent gekomen.” Ik glimlachte naar zijn vriendelijke gezicht, en ik verdronk in zijn ogen. Het leek alsof ik in slaap gevallen was en midden in een geweldige droom terecht kwam. Ik gaf me over en verdween in zijn wereld via zijn bewustzijn; ik voelde ontzettend veel liefde toen ik zijn hart passeerde. Ik hoorde hem praten tegen de anderen terwijl zij in hun bekers met water tuurden, en ik zag dat het water in de bekers veranderde in het helderste licht terwijl ze ernaar keken.

Ik keek vanuit de oude man naar buiten. Vanuit zijn hart zag ik alles wat hij deed, alsof ik door zijn ogen keek, terwijl ik eigenlijk voor mijn vader en naast mijn moeder zat, vlak bij een heerlijk knapperend kampvuur. Ik vond deze vreemde ervaring helemaal niet beangstigend, want ik wist dat er van mij werd gehouden. Mijn vader en mijn moeder hielden van mij en de oude man hield van me. Ik voelde zijn liefde heel sterk terwijl ik daar in het licht van zijn hart zat en hij sprak met de mensen die om hem heen zaten.

“Neem een slokje water en houd het in je mond,” zei hij. “En voel wat ik erin heb gedaan voor jou. Het is een subtiele trilling van planten en kruiden, zonder dat ze er daadwerkelijk zelf in zitten, het bevat wel de geest van deze levende wezens. Laat de nectar je rust geven na het harde werk van de afgelopen zomer, en sta toe dat je fysieke en innerlijke kracht weer toeneemt voor de komende wintermaanden.”

Iedereen nipte op zijn uitnodiging van het water en hielden het even in hun mond, ik hoorde zachte bevestigingen en een zeker genieten van de smaak. Het waren mensen van het dorp, het bos, de aarde. Ze waren volledig verbonden met de natuur en voelden de overvloed aan liefde in elke drup magie in hun beker. Ze voelden de liefde die de natuur voor ons allen koestert.

Ik dronk van mijn water, terwijl ik tegelijkertijd in het hart van de oude man zat, en zag hoe elke drup naar beneden stroomde in het lichaam van de dierbaren die samen waren gekomen.

Niemand had haast. Een diep gevoel van vrede hing bijna tastbaar in de lucht. Iedereen vergat even zijn zorgen en gaf zich over aan het licht van de onderwijzer.

De oude man reikte naar voren met zijn stok en porde in het vuur. De vonken dansten alle kanten op en we waren even getuige van een prachtige lichtshow. De sintels gloeiden steeds meer en de oude man keek naar de nachtelijke hemel. “Wat denken jullie dat daar is?” vroeg hij, maar verwachte geen antwoord. Niemand reageerde op zijn vraag. “Richt je op een lichtpunt aan de hemel en blijf er naar kijken.” Ik keek naar het helderste licht, vlak boven de horizon. Het was Venus, vol van liefde. Terwijl iedereen zijn blik gericht hield op die ene lichtvonk aan de hemel, vroeg de oude man ons om het licht mee naar beneden te nemen en in de beker te laten vallen. Een voor een boog elk hoofd richting beker en het leek alsof je telkens een klein zacht plonsje hoorde in de duisternis, gevolgd door een flits van zilver licht. Al vrij snel keek iedereen naar het water in zijn beker.

Ik keek nog steeds door de ogen van de oude man en zag het water in elk glas oplichten. Sommige helder wit, andere met een vleugje kleur.

“Wat denk je dat je net hebt gedaan?” vroeg de oude man. Iedereen was duidelijk verbaasd over wat ze in hun handen hielden. Een dappere vrouw zei: “Wij hebben dit niet gedaan, meester, u hebt dat gedaan.”

“Is dat zo?” antwoordde de man met een glimlach die vertelde dat hij meer wist. “Blijf in het glas kijken dat je vasthoudt en neem nog een voorzichtige slok water. Houd dat weer even een paar ogenblikken in je mond” zei de oude man. “Kijk, voel je wat er gebeurt als je van het water proeft?”

Er gebeurde inderdaad iets, het leek alsof ik ergens mee gevuld werd. Het leek alsof ik groeide of groter werd op een bepaalde manier, en tegelijkertijd was ik me ervan bewust dat ik nog een kleine jongen was. Maar iets groots speelde zich in mij af. Plotseling zat ik niet meer in de oude man. Ik was terug in mijn eigen lichaam en de oude man keek even snel mijn kant op, want hij wist wat er met me gebeurde. Ik keek naar hem op en ik voelde iets wat ik nog nooit eerder had gevoeld. Ik kon zijn licht in mij voelen en iets van mij was in hem, alsof we samensmolten en toch ook weer niet. Zonder dat er een woord werd gezegd wist ik dat ik zijn zoon was. Ik wist dat hij mijn vader was terwijl de man achter mij ook m’n vader was. Hij was een “andere” soort vader.

Hij lachte naar me met zijn ogen en ik voelde duizend woorden van liefde door mijn ziel gaan. Ik werd groter.

Hij keek naar de zielen die zich hier verzameld hadden, en ik volgde zijn blik. Elke beker scheen helderder dan eerst, de meesten hadden het water gedronken en keken beurtelings met verbazing naar de oude man en naar hun beker. Het water scheen nu helderder dan een kaars maar het licht was duidelijker en zuiverder. Het leek op het licht van een diamant, dacht ik, terwijl ik nog nooit een diamant had gezien.

De oude man herhaalde zijn vraag: “Wat hebben jullie gedaan?”

Niemand kon wat zeggen, en ik voelde dat niemand wat durfde te zeggen, bang dat de droom die ze in hun handen hielden als een ballon uit elkaar zou knappen. Terwijl ze daar zo zaten, kwamen nachtvlinders op het magische licht af dat ze tussen hun handen hielden. Hoewel ze niet bang waren, zei hij tegen hen: “Vrees niet, het is geen tovenarij en het is geen droom. Ik heb jullie slechts geholpen een deur te openen, en in die beweging waren jullie in staat de sterren te bewegen.”

Er viel een stilte, en de stilte was zo duidelijk dat het zachte geknisper van het vuur oorverdovend leek. Iedereen had een vraag die ze wilden stellen. En de oude man keek in hun ogen en nodigde ze uit hun vraag te stellen.

“Meester,” sprak een vrouw gekleed in het groen, “sinds er licht zit in het water voel ik een warme gloed.” De oude man antwoordde haar. “Dit is de weerspiegeling van de liefde in jouw hart. Jouw liefde geeft warmte en geborgenheid aan velen.”

Vervolgens sprak een man. “Meester, ik kan de liefde in het glas van die vrouw ook voelen en ik heb nog nooit van mijn leven zoiets fijns gevoeld. De tranen branden in mijn ogen.”

“Ja,” zei de oude man, “dit is je hart dat de waarheid van het leven begint te voelen in de aanwezigheid van liefde.”

Vervolgens sprak een andere man, wat jonger, misschien een jaar of 20. “Meester, mag ik wat zeggen?”

“Natuurlijk mag je iets zeggen, want jouw woorden zijn het goud waarmee het Universum je gezegend heeft. Jouw woorden zijn een grote schat voor jou. Ik smeek je ze wereldkundig te maken zodat de hongerigen zich er aan kunnen laven.”

“Dank u meester, u heeft zojuist mijn vraag beantwoord.”

De oude man keek mij aan en vroeg “Wat is jouw waarheid jongen?”.

Ik voelde de woorden mijn mond in komen, waar vandaan weet ik niet. Ze leken van boven uit de lucht te komen, en toch ook van diep binnen in de aarde en ook van de bomen die om ons heen stonden.

“Vader,” zei ik, “u heeft ze laten zien hoe we de hemel op aarde kunnen brengen. U heeft laten zien hoe ze hun leven kunnen verlichten met de sterren. En u heeft hen laten zien dat ze meer kracht hebben dan ze ooit zouden weten. U heeft ze laten drinken van sterrenlicht, waardoor er licht kwam in hun duisternis.”

De oude man bleef me aan kijken en ik voelde dat ik weer naar zijn hart ging. Ik keek de kring rond alsof ik de meester was. Ik stond op, liep naar de oude man en ging met mijn rug naar hem toe staan. Ik keek mijn familie aan.

“Ik ben acht jaar oud en ik heb de wijsheid van het Universum in mij. Het geeft me de kracht om hier te staan en jullie te spreken terwijl we rond het vuur van kennis zitten in het licht van de meester van het bos. Ik ben vol van het licht van de hemel want ik heb samen met jullie de sterren naar beneden gebracht, hier, vannacht, en ik sta hier om jullie er aan te herinneren wie jullie zijn.

Jullie zijn vol van de wijsheid van alle tijden. Jullie zijn vol van de wijsheid van de hemelen en jullie zijn vervuld met het licht van de liefde, wees daarom niet bevreesd, maar je zult de liefde voelen en weten dat dit de waarheid is.”

Ze keken me aan alsof ik altijd al hun leraar was geweest. Niemand verbaasde zich over mijn woorden, in plaats daarvan knikten ze instemmend.

“Drink deze essence van het Universum die de meester jullie gegeven heeft. Het is zijn gift aan jullie. In deze essence ligt de weg naar je hart besloten en ze zal je innerlijke oog openen. Ze zal je helpen de liefde te voelen en het licht ervan zal door je heen stralen. Zelfs terwijl we hier onder de sterrenhemel zitten is het Universum in beweging in de hemelen boven ons en iedereen die er de moeite voor doet, zal haar geheimen horen.

Deze nacht spreekt het Universum door mij en het zegt: wees voorbereid, want een grote expansie is op tilt. Geweldige kansen liggen voor een ieder klaar en als je drinkt van deze essence van licht, zul je de wind makkelijker horen als ze haar geheimen vertelt. Ze opent deuren van mogelijkheden voor je, maar wees moedig en haast je om die golf van licht te vangen.”

De oude man legde zijn hand op mijn schouder en ik wist dat ik genoeg gezegd had. Ik ging weer zitten op mijn plek bij mijn ouders. Ik leunde tegen de benen van mijn vader en hij sloeg zijn armen om me heen en ik voelde mij geborgen in zijn liefde terwijl ik naar de meester keek.

“Jullie hebben de jongen horen spreken.”, zei de oude man, en keek bewust in het hart van iedereen die aanwezig was.

“Er is niemand die de waarheid niet heeft gehoord. Maar wie van jullie zal morgenochtend nog terug denken aan deze gewijde avond? Want morgen, als je opstaat en de sleur van alledag in strompelt, dan dreigt wellicht de vergetelheid, maar hore wie horen wil en luister naar mijn zachte woorden.

Een krachtige wind waait in de hemel, het is de wind van de liefde en op haar gouden vleugels draagt ze de woorden van de grootste meester die ooit dezelfde lucht heeft ingeademd als wij. Deze woorden zijn onsterfelijk en geschilderd op de bladzijden van de eeuwigheid, beschikbaar voor iedereen die ernaar op zoek is. Er is iemand in ons midden, een jongeling, die deze woorden met heel zijn hart zoekt, en vannacht hebben jullie hem horen lezen van de bladzijden van de eeuwigheid. Jullie hebben hem de gouden woorden van de grootste meester horen lezen. Hij schenkt jullie deze woorden.”

De man keek me aan en vervolgens mijn vader, en vroeg: “Hoe noemen jullie hem?”

Mijn vader antwoordde en zei: “Zijn naam is David.”

“Die naam betekent de geliefde,” zei de oude man. “Zijn hart heeft het Licht gezien en hij heeft de liefde van de grootste meester gevoeld. Hij verbleef deze avond in mijn hart en hij heeft de woorden gesproken die staan geschreven in de eeuwigheid, voor jullie allemaal om te horen. Misschien dat je ooit iets van zijn gave mag zien, als je zijn Licht kan verdragen, want het is het helderste Licht, vol van gouden wijsheid.”

Hij stak zijn hand uit naar mij, en ik wist even niet wat ik moest doen, want ik voelde de liefde van mijn vader achter me, en ik zag het licht in het hart van de oude man voor me. Op dat moment opende mijn vader zijn armen en liet me gaan, de oude man hield me tegen zich aan en tilde me op zijn schoot zodat ik iedereen kon zien. Ik keek mijn vader aan, zag de tranen in zijn ogen en voelde in zijn hart dat het tranen van vreugde waren, want ik had gevonden wat hij zo lang had gezocht, en toch hield hij van me omdat hij zag wat ik zou worden.

Onder een maanloze hemel dwarrelde sterrenstof naar beneden en we werden allemaal aangeraakt door een diep gevoel van vreugde en mededogen voor elkaar en voor de hele mensheid. We voelden de warmte van de liefde die de oude man met ons deelde. Weer kwamen er woorden tot mij en ik sprak nogmaals bij het vuur tot alle zielen die daar verzameld was.

“Geniet van deze Essence in jullie kristallen beker, want het is gevuld met het licht van hem die u kan verlossen.

Daarnaast bevat je beker ook het licht van Extreem Optimisme. Het is een gift vanuit de hemel voor jullie. Het helpt je open te staan voor allerlei mogelijkheden in de komende periode tijdens de zonnewende van de donkere winter en helpt je snel op weg naar de tijd dat de zon weer zijn baan omhoog volgt en over de evenaar richting het noorden gaat. Het Universum is vol met wonderen, net zoals je glas vol is van jouw dromen.

De meester heeft je geholpen je dromen licht bij te schijnen met het licht van de sterren boven ons. Laat die dromen niet los, maar neem ze tot je, elke dag een beetje, totdat het water volledig is opgenomen door je hart. Sta open voor de mogelijkheden om te groeien in je leven, om groter te worden dan je bent en laat de woorden van de grootste meester aller tijden door je hart zweven met hun vleugels van goud, en laat ze tot je spreken over eeuwig leven en tomeloze vreugde.

Tijdens de zonnewende zien we elkaar weer in het bos. De meester zal in ons midden zijn en we zullen baden in het licht van zijn liefde. Nog eenmaal zullen we rond het vuur zitten en horen wat het Universum wenst te delen met ons, en we zullen de zegeningen van alle eeuwigheid ontvangen, door het hemelse water te drinken dat we in onze handen houden. Ik zegen jullie met alle liefde uit mijn hart.”

En er was een iemand onder hen die het licht in de woorden voelde en haar hart opende zich en het licht stroomde naar binnen.

En er waren anderen die ook diep geraakt waren.

En er was niemand die niet uit zijn beker met licht dronk, want ze hadden allemaal iets buitengewoons meegemaakt die nacht. Alle zielen gingen naar bed met een diep gevoel van vrede, hun dromen volledig in hen aanwezig, en in hun hart droegen ze het licht van hem die waakt over elk leven.

“Tot we elkander weer zien, wens ik jullie een goede reis.”

Met mijn diepste liefde en diepste zegen voor de komende periode,

David

 

Extreme Optimism – Extreem Optimisme

STARTdatum 11 December 2013

 

Groep:                                Spirituele Evolutie

Kernbegrip:  Openstaan voor mogelijkheden

Extreem Optimisme wast je hele systeem schoon en reinigt alle gaten en hoeken waar negativiteit zich schuil kan houden.

Vervolgens opent ze je bewustzijn om de mogelijkheden te kunnen zien die het Universum aan je voorlegt op dit moment.

Er zijn altijd mogelijkheden, maar soms kunnen we er geen gebruik van maken of zien we ze niet door de donkere sluier in onszelf, die altijd aanwezig is en onze innerlijke visie blokkeert.

Extreem Optimisme werkt diep in je op zoek om negatieve gedachten te verwijderen over niet in staat zijn te ontvangen. Het niet kunnen ontvangen van goede dingen komt voort uit een plek van jezelf niet goed genoeg vinden. Ieder mens vindt zich op een bepaald niveau niet goed genoeg. Extreem Optimisme laat zien waar je jezelf misschien blokkeert, zodat je dit patroon in jezelf gaat herkennen.

Deze essence biedt je de mogelijkheid om te groeien en groter te worden, terwijl ze tegelijkertijd een duidelijke innerlijke visie creëert zodat je ook in je dagelijkse leven een overvloed aan mogelijkheden voor groei kunt creëren. 

Extreem Optimisme opent je borst op energetische wijze, net als twee grote eikenhouten dubbele deuren, en laat zo het Universum binnen. Ze maakt een connectie tussen jouw hart en het Universum mogelijk, en andersom. Je hart laat vervolgens aan het Universum zien dat je klaar bent om elke mogelijkheid te ontvangen die het Universum voor je heeft.

Denk maar aan het trefwoord, Expansie, want dat is wat deze Essence van Extreem Optimisme jou biedt. Open je hart voor expansie en bedenk met elke atoom van je wezen dat je klaar bent voor expansie en groei.

 

Met liefde en zegen,

David

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s